ตอนที่ 37 ส่งรองเท้าผ้า

ภรรยาซ่งต้าเจียง ชิวจวี๋ เดินออกจากลานบ้าน ได้ยินคำพูดของนางก็ช่วยพูดสนับสนุนว่า “ใครบ้างไม่มีคราวซวย จะไปแทงมีดเข้าที่กลางใจเด็กสาวคนหนึ่ง เจ้ายังมีหน้าอีกหรือ”

พูดจบก็ยังปลอบฮวนเอ๋อร์อีกว่า “อย่าไปฟังบางคนพูดพล่อย ๆ ขนมไม่กี่ชิ้นไม่ใช่อะไรที่ผ่านไปไม่ได้”

ฮวนเอ๋อร์สะอื้นขอบคุณนาง ตาแดงก่ำเดินกลับบ้านไป

ตู้เฉี่ยวเหนียงถ่มน้ำลายใส่แม่ม่ายหลิ่ว “รอวันหน้าเจ้าตกที่นั่งลำบาก ดูเถิดว่าข้าจะหัวเราะเยาะเจ้าอย่างไร”

ทั้งสองต่างแค่นเสียงหึ ต่างมองอีกฝ่ายอย่างไม่ถูกชะตา

ซ่งล่าเหมยเห็นฮวนเอ๋อร์ร้องไห้กลับมา ได้ยินว่าขนมตกพื้น ก็มาปลอบนาง “แค่ขนมไม่กี่ชิ้นไม่คุ้มให้เจ้าร้องไห้ เรื่องเล็กน้อยเท่านั้น”