กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 182 ไม่แต่งก็ไม่แต่ง ทำไมต้องล็อกฉันไว้ข้างนอก?
เจียงหวั่นจือถูกหลินชิงหลี่จูงมือเข้ามาในบ้านอย่างว่าง่ายตลอดทาง เธอที่เมาเหล้าอยู่มีจิตสำนึกพร่ามัว แต่ก็ว่าง่าย หอมฟุ้งนุ่มนิ่ม ให้ทำอะไรก็ทำ
อย่างตอนนี้ หลินชิงหลี่ให้เธอนั่งลงบนโซฟา เธอก็นั่งอยู่เฉย ๆ อย่างว่าง่ายเช่นนั้น
สิ่งนี้ทำให้ตอนที่หลินชิงหลี่คิดจะพาหลินซิงฉีไปส่งที่ห้องของตัวเอง เขากลับเกิดความกังวลและความอาลัยขึ้นมาหลายส่วน ราวกับว่าไม่ได้เห็นภรรยาที่เมาเหล้าแม้แต่วินาทีเดียวก็ไม่ได้
แต่ถ้าหลินซิงฉีเจ้าหลอดไฟดวงน้อยตื่นขึ้นมา ก็จะยิ่งแย่กว่านั้น หลินชิงหลี่จึงได้แต่ลูบศีรษะเจียงหวั่นจืออย่างเอ็นดู พลางพูดเบา ๆ ว่า
“นั่งรออยู่เฉย ๆ สักเดียวนะ ได้ไหม”