กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 181 ได้เลยค่ะ สามี~
เจียงหวั่นจือคอไม่แข็ง ตอนนี้ที่ยังยืนตัวตรงได้อยู่ก็เพราะใช้สติที่เหลืออยู่น้อยนิดควบคุมไว้ทั้งสิ้น
เหอไต้หลินอาจได้ยินเสียงขยับเขยื้อน จึงลืมตาขึ้นอย่างมึนงง ใช้เวลาตั้งสติอยู่สองสามวินาทีก็ลุกขึ้นนั่งอย่างคล่องแคล่ว แล้วกดเสียงลงต่ำจนแทบเป็นเสียงกระซิบ
“แม่ ตอนนี้ต้องกลับแล้วหรือคะ”
หมิ่นเซี่ยอิ๋งพยักหน้า
“ให้แม่อุ้มไหม”
น้องดาร์ลิงก้มลงใส่รองเท้าทันที
“ไม่ต้องค่ะ มืดแล้ว แม่จะอุ้มลำบาก”
ถงซูเหยียนมองหมิ่นเซี่ยอิ๋งด้วยสีหน้าอิจฉา ยกมือจะไปอุ้มน้องถิงถิง แต่ถูกฟางเสวี่ยเหยาห้ามไว้อย่างเป็นห่วง