กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 437 เธอคือผู้มีความสุข
จวิ้นอีอุ้มซูถงขึ้นมาทันที แล้ววิ่งออกไปนอกกระท่อมไม้
พอวิ่งออกมาก็รู้สึกได้ว่าการสั่นสะเทือนหายไปแล้ว
ซูถงกวาดตามองเหล่ามนุษย์สัตว์ที่อยู่ด้านนอก ส่วนใหญ่มนุษย์สัตว์มีสีหน้าเรียบเฉย ยังคงทำกิจธุระของตัวเอง ราวกับไม่รู้สึกถึงการสั่นสะเทือนเมื่อครู่
เวลาเกิดแผ่นดินไหว หากระดับความรุนแรงไม่มากนัก ในที่โล่งแจ้งจะรู้สึกถึงแรงสั่นได้ยาก แต่ในห้องกลับไวต่อการรับรู้กว่า
อิ้งหลงเงยหน้ามองท้องฟ้า แล้วเอ่ยอย่างสงสัย “ไม่ถูกต้องนะ.....”
“ที่นี่ของเราไม่เคยเกิดแผ่นดินไหวเลยนะ……”