กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 436 ฉันเรียกเธอตื่นไม่ได้เลย
ซือหมิงยื่นมือปาดหยดน้ำตาที่เกาะอยู่ตรงหางตาของซูถง “ถงถง… ถงถง…”
“อย่าไป! อย่าไป!! อย่าทิ้งฉันไว้คนเดียว!!” ซูถงหลับตาปี๋ ดิ้นรนอย่างเจ็บปวดใจ “ฉันไม่อยากอยู่คนเดียว!! อย่าทิ้งฉันไป!!”
“ถงถง? ถงถง?” ซือหมิงพยายามปลุกซูถง เขย่าแขนของซูถงไม่หยุด แต่ซูถงยังคงจมอยู่ในความฝัน ไม่อาจตื่นขึ้นมาได้
เหล่าสามีอสูรที่อยู่นอกประตูได้ยินเสียง ก็พุ่งเข้าไปในห้อง
จวิ้นอีขมวดคิ้วแน่น มองไปที่ซูถงบนเตียงไม้ “ถงถงเป็นอะไรไป? ฝันร้ายหรือ?”
แววตาซือหมิงตื่นตระหนก “ฉันเรียกเธอตื่นไม่ได้เลย”
อาฉู่หันไปทางตงฟาง “ไปเรียกพวกเจ้าตัวน้อยมาสิ”