ตอนที่ 34 หวังซวีผู้เลี้ยงผี

ตอนที่ 34 หวังซวีผู้เลี้ยงผี

“หิมะโปรยสนเขียวขาว ลมหนาวเยือกฟ้าไม่เย็น” ที่พูดถึงอยู่นี้ก็คือเมืองชิงซง

ในรัศมีสามสิบลี้รอบเมืองชิงซงเต็มไปด้วยต้นสน ไม่ว่าจะหนาวจัดหรือร้อนจัด ต้นไม้ก็ยังเขียวชอุ่มตลอดทั้งปี บางคนจึงเรียกเมืองนี้ว่าเมืองชิงเฉิง

ปีนี้มีลมหนาวย้อนกลับมาช่วงต้นใบไม้ผลิ แต่ก็ต้องขอบคุณต้นสนเขียวพวกนี้ ลมหนาวช่วงเดือนอ้ายที่เย็นจัดจนแทบแช่แข็งคนตาย พอพัดผ่านแนวป่ามาได้ก็เบาลงไปเยอะ

ร้านรวงและโรงเตี๊ยมที่คึกคักในเมืองช่วยคลายความหนาวเหน็บในเมืองชิงซงไปได้มาก หนุ่มสาวบางคนถือดีว่าตัวเองยังวัยรุ่นเลือดร้อน ไม่ยอมฟังคำเตือนของพ่อแม่ รีบถอดเสื้อนวมกันหนาวออกแต่หัววัน แล้วหันมาใส่เสื้อตัวบางอวดทรวดทรงแทน

พอได้เดินบนถนนที่ผู้คนพลุกพล่าน ลู่เจียนเจียก็รู้สึกปลอดโปร่งโล่งสบายใจอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน