ตอนที่ 33 กู้สืออี้้ป่วย

ตอนที่ 33 กู้สืออี้้ป่วย

ดึกสงัดแล้ว ความหนาวเหน็บก็มาเยือน

กองฟืนลุกไหม้ส่งเสียงเปรี๊ยะ ๆ

กู้สืออี้นั่งขัดสมาธิอยู่ไม่ไกล ปราณแท้ที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่าหมุนวนรอบตัวเขาไม่หยุด

ลู่เจียนเจียมองเขา ในหัวมีแต่ภาพตอนแยกจากกันเมื่อช่วงบ่าย

“เพื่อเจ้า”

ริมฝีปากนางขยับเบา ๆ เลียนแบบน้ำเสียงตอนที่กู้สืออีพูดประโยคนี้ไปโดยไม่รู้ตัว

จากนั้น ใบหน้าขาวผ่องก็เริ่มขึ้นสีแดงระเรื่อ

‘เพื่อข้าเหรอ’

‘อืม เขารับปากพี่อวิ๋นว่าจะปกป้องข้า จะว่าทำเพื่อข้าก็ไม่ผิดหรอก’