เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 28 มังกรแท้ซ่อนคมประดุจว่างเปล่า
หิมะโปรยปรายอย่างหนัก ลู่เจียนเจียกำลังเคี่ยวน้ำแกงกระดูกอยู่ในถ้ำเก่าซอมซ่อ
กระดูกคือกระดูกของหมาป่าปีศาจ เนื้อก็เป็นเนื้อของหมาป่าปีศาจ
แม้กู้สืออีจะฝังศพปีศาจจิ้งจอกไปแล้ว แต่หมาป่าปีศาจพวกนี้เขากลับไม่ปล่อยทิ้งไว้เลย
สำหรับนักยุทธ์แล้ว พวกสัตว์ปีศาจนับเป็นของบำรุงชั้นยอดจริงๆ
เปลวไฟลุกโชนอยู่ในถ้ำ ลมหนาวตรงปากถ้ำพัดหวีดหวิว กู้สืออีกำลังกินขาหมาป่า ส่วนจิ้งจอกน้อยก็กำลังกัดแทะเนื้อหมาป่า
แต่ลู่เจียนเจียกลับกินไม่ลงเลยสักคำ เนื้อหมาป่าปีศาจทั้งแข็งกระด้างทั้งคาว เกลือที่พกติดตัวมาก็หมดเกลี้ยงไปตั้งนานแล้ว รสชาติแบบนั้นนางกินไม่ลงจริงๆ
แต่กู้สืออีกลับแทะกินคำโต เขาเป็นคนกินจุมาก
พวกนักยุทธ์ดูเหมือนจะกินจุกันทุกคน แต่ปริมาณที่กู้สืออีกินได้นั้นเยอะจนเกินจริงไปมาก
แค่เวลาสองวัน เขาก็กินหมาป่าปีศาจไปถึงห้าตัว นี่ขนาดยังอยู่ในช่วงที่ต้องรีบเร่งเดินทางแท้ๆ