กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 371 นายหญิง
วินาทีถัดมา ฉินสาก็ตื่นเต้นแล้วเปลี่ยนเป้าหมาย กระโจนเข้าอ้อมแขนเวินอวี๋
เวินอวี๋จะกอดเสือตัวใหญ่ไหวได้อย่างไร? โชคดีที่ลู่เหรินประคองนางไว้ จึงไม่ถูกกระโจนล้มลงไปกับพื้น
ลู่เหรินดึงฉินสาออกไปทันที แววตาฉายความโกรธ “ดีจริง! แค่ไม่นานก็กลายเป็นสัตว์ป่าไปเสียแล้ว ถึงกับกระโจนใส่คนส่งเดช!”
ฉินสาเอียงหัว ถูขากางเกงลู่เหริน ราวกับไม่เข้าใจว่าเหตุใดเขาถึงโกรธ
เวินอวี๋ย่อตัวลง ลูบหัวฉินสา “อย่าดุต้าไป๋เลย ดูก็รู้ว่ามันไม่ได้จะกัดข้า คงชอบข้าถึงได้กระโจนใส่มากกว่า”
ทันทีที่นางพูดจบ ฉินสาก็กระโจนใส่เวินอวี๋อีกครั้ง กดนางลงกับพื้น แล้วขยับจมูกไม่หยุด