กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 365 ใบหน้าขององค์หญิง!!!
ไม่นานนัก เวินอวี๋ก็เดินออกมาแล้วหมุนตัวหนึ่งรอบ
“ชุดแรก เป็นอย่างไรบ้าง? สวยไหม?”
พวกเขาจ้องผ้าโปร่งสีชมพูบางเบาราวปีกจักจั่นบนร่างเวินอวี๋ แผ่นหลังขาวผ่อง แขน และช่วงไหล่กับลำคอเห็นชัดเจน
เอี๊ยมตัวในเว้าต่ำกว่าปกติมาก เผยผิวเนียนขาวผืนใหญ่จนชวนตาพร่า
แม้แต่กระโปรงก็ทำจากผ้าโปร่งเนื้อละเอียดสีเขียวอ่อน ยามหมุนตัวก็เห็นต้นขาเรียวยาวได้ราง ๆ ชวนให้ใจเต้นเหลือเกิน
พวกเขาจ้องเวินอวี๋แล้วเงียบไป
เวินอวี๋กะพริบตา เดินเข้าไปใกล้อีกหน่อย ผ้าโปร่งปัดผ่านแก้มของพวกเขา “ทำหน้าแบบนี้ทำไม? ไม่สวยหรือ?”