กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 364 ไข่มุกที่หลงเหลือกลางมหาสมุทร
เรือนน้อยชานเมืองหลวง
“นายเหนือหัว มีข่าวจากนครเซิ่งจิง เรื่องนี้เหลวไหลเอาการ”
หนิงเสวียนเหยี่ยนนั่งขัดสมาธิหลับตา ไม่ขยับเขยื้อนแม้แต่น้อย คล้ายกำลังหลับอยู่
บาดแผลตรงแผ่นหลังของเขายังไม่หายสนิท ใบหน้าก็ยังซีดเซียวไม่จาง
ฮวาเหยาเห็นเขาไม่ตอบสนอง ก็ยังคงยืนรออยู่ข้าง ๆ อย่างอดทน
ผ่านไปนาน หนิงเสวียนเหยี่ยนจึงเอ่ยอย่างไม่ใส่ใจ “เหลวไหลหรือ? เหลวไหลแค่ไหน?”
ฮวาเหยาตอบ “การคัดเลือกเข้าวังของราชวงศ์เซิ่งที่จัดขึ้นทุกสามปีใกล้จะเริ่มแล้ว ปีนี้…”