กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 318 องค์หญิงอย่ามอง
ทั้งสามคนนอนเรียงกันเงียบไปชั่วขณะ
เยว่หลิงเฟิงคิดว่าแม่ทัพลู่เป็นแม่ทัพ ไม่รู้ว่าจะละเอียดอ่อนพอหรือไม่ จะปรนนิบัติองค์หญิงได้ครบถ้วนทุกเรื่องหรือเปล่า
ส่วนเจียงฉี่นึกถึงฉากที่จูบเวินอวี๋บนหลังม้าในวันนั้น องค์หญิงเอนกายพิงอ้อมแขนเขา ลมหายใจและริมฝีปากพันเกี่ยวกัน
มุมปากเขายกขึ้นเล็กน้อย แต่ในวินาทีต่อมาก็ได้สติว่าเขากำลังลบหลู่องค์หญิงในความคิดอีกแล้ว สมควรตายยิ่งนัก!
หลินอวี้จือกลับดูราวกับหลับไปแล้วจริง ๆ ลมหายใจแผ่วเบาและสม่ำเสมอ