กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 286 ยังไม่ได้ถูกลดความโปรดปราน
หมิงจิ้งจนปัญญากับเวินอวี๋อยู่บ้างจริง ๆ
เขาคิดมาตลอดว่าตนหน้าหนาไร้เทียมทาน อย่างไรเสียก็ฝึกฝนมาจากการดิ้นรนคลุกคลีในโลกีย์มาหลายปี
ใครจะรู้ว่านอกฟ้ายังมีฟ้า เหนือคนยังมีคน ภูเขาลูกหนึ่งสูงกว่าลูกหนึ่ง คนเก่งยังมีคนเก่งกว่า มารสูงหนึ่งฉื่อ มรรคสูงหนึ่งจั้ง
พออยู่ต่อหน้าเวินอวี๋ เขากลับเอาชนะนางไม่ได้เลย เรียกได้ว่าถูกข่มจนขยับไม่ออก
หมิงจิ้งอั้นอยู่นาน ก่อนจะเสริมแต้มชาดแดงบนหน้าผากด้วยมือตนเอง แล้วกำชับทิ้งท้ายว่า “ต่อไปเจ้าอย่าเดินริมน้ำบ่อยนัก”