กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 285 ลำบากมาหนักหนาสาหัส
เวินอวี๋สำรวจเขาตั้งแต่หัวจรดเท้า “ถ้าถอดเสื้อผ้าออกอีก ก็เป็นปาเจี้ยตัวจริงแล้ว”
ตอนนี้หมิงจิ้งขมวดคิ้ว สีหน้าสงบสุขไม่เหลืออยู่อีก กลับทำหน้าเหมือนอยากร้องไห้ “ข้ายอมแพ้เลย หลบอยู่ตรงนี้แท้ ๆ ยังถูกเจ้าหาจนเจอ! แถมยังคำนวณไม่ได้ด้วยว่าเจ้าคือองค์หญิงใหญ่ ข้าประมาทไปแล้ว!”
เวินอวี๋: ?
หลิวชุนที่อยู่นอกหน้าต่าง: ?
เวินอวี๋จ้องหมิงจิ้ง มุมปากกระตุก “ท่านมีบุคลิกแยกส่วนจริง ๆ หรือ? ข้าพูดไปเรื่อยเองนะ”
“บุคลิกแยกส่วนอะไร? ข้าเป็นปาเจี้ยมาโดยตลอด”
เวินอวี๋กะพริบตาปริบ ๆ “แต่ตัวจริงของท่านคือหมิงจิ้ง”