กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 277 อย่าเพิ่งไป มาทำด้วยกัน!
ลู่เหริ่นปิดประตูแล้วพิงแผ่นหลังกับบานประตู หลับตาลง รอให้จิตใจสงบลงอย่างสมบูรณ์
องค์หญิงถึงกับบอกให้เขากลับด่านเป่ยหยาง
กลับน่ะเป็นไปไม่ได้
ลู่เหริ่นลงมาชั้นล่าง ทำเอาเสี่ยวเอ้อร์ตกใจ
เมื่อครู่เพิ่งขึ้นไปเองไม่ใช่หรือ เหตุใดท่านลูกค้าถึงลงมาอีกแล้ว?
ลู่เหริ่นถามว่า “มีเนื้อตุ๋นซีอิ๊วไหม?”
เสี่ยวเอ้อร์เกาหัว “มีขอรับ ท่านลูกค้าจะรับหรือไม่?”
ลู่เหริ่นพยักหน้า “เตรียมไว้เจ็ดวัน ห่อให้เรียบร้อย”
เขาพูดพลางชะงักไป “เอาสิบวันแล้วกัน เตรียมสิบวัน แล้วก็เตรียมเมล็ดแตงเพิ่มอีกหน่อย”