กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 276 โปรดปรานอย่างทั่วถึง ยุติธรรมจะตาย!
ลู่เหริ่นลูบปอยผมข้างขมับของเวินอวี๋ อดกลั้นความพลุ่งพล่านในใจ ก่อนตอบเสียงแหบว่า “ทำสิ่งที่ข้าอยากทำมานานแล้ว”
เวินอวี๋ได้ยินแล้ววางฝ่ามือลงบนอกเขา สัมผัสได้ถึงจังหวะหัวใจที่เต้นรัวใต้ฝ่ามือ ก็หัวเราะเบา ๆ
ปลายนิ้วของนางราวกับมีเปลวไฟเล็ก ๆ ลุกพรึ่บไล้ลงจากอก แล้วค่อย ๆ เลื่อนขึ้นอีกครั้ง ผ่านลูกกระเดือก ก่อนหยุดลงที่แนวกรามของเขา
เวินอวี๋หรี่ตาอย่างเกียจคร้าน แล้วหยอกเย้าว่า “จริงหรือ?”
หน้าอกของลู่เหริ่นร้อนระอุราวกับถูกไฟลน เขาจ้องเวินอวี๋ แล้วขานรับเสียงต่ำ “อืม”