กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 216 ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร!
นายกองเฉินเพิ่งเดินถือจดหมายของลู่เหริ่นจากเซิ่งจิงไปยังสนามฝึกยุทธ์ได้ไม่นาน ก็มีทหารอีกคนวิ่งเหยาะ ๆ มาถึงหน้ากระโจมหลัก
“จดหมายจากเซิ่งจิงอีกฉบับ ของแม่ทัพลู่ขอรับ”
ทหารเฝ้ากระโจมประหลาดใจเล็กน้อย มาอีกฉบับแล้วหรือ?
เขารับจดหมายแล้วพยักหน้า ก่อนเดินเข้าไปในกระโจมหลัก
เขาเห็นลู่เหริ่นนั่งครุ่นคิดอยู่หน้าโต๊ะ มือถือถุงผ้าแพรใบเดิมที่คุ้นตาจนมิอาจคุ้นไปกว่านี้ ลูบคลำทุกวันจนเหมือนจะขึ้นขุยและสีซีดจางเสียแล้ว
“แม่ทัพ จดหมายจากเซิ่งจิงขอรับ”