กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 155 เจ้าสู้ลู่เหริ่นได้หรือ?
หนิงเสวียนเหยี่ยนชะงักไป
เวินอวี๋มองเขา พลางเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย หยอกเย้าว่า “เจ้ายังไม่หนีอีกหรือ?”
“เหตุใดข้าต้องหนี?” หนิงเสวียนเหยี่ยนว่า “ข้าไม่หนีเสียอย่าง”
เวินอวี๋มีสีหน้าไม่ใส่ใจ “ขาอยู่บนตัวเจ้า จะหนีหรือไม่หนีก็ตามใจเจ้าสิ”
หนิงเสวียนเหยี่ยนขมวดคิ้ว ดวงตาเต็มไปด้วยความไม่เข้าใจ “เจ้าไม่กลัวเขาเห็นหรือ?”
“ข้าจะกลัวไปทำไม?”
“ด้วยนิสัยของลู่เหริ่น เขาไม่มีทางยอมรับได้ที่เจ้าจะคบซ้อนและหว่านเสน่ห์ไปทั่ว ต่อให้เจ้าเป็นองค์หญิงใหญ่ก็เถอะ”