กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 115 เจ้าหลอกเราเสียจนขมขื่นนัก
ราชาดอกเก๊กฮวย?
ไหนว่าให้ประเมินก้น? แล้วทำไมวกไปถึงดอกเก๊กฮวยล่ะ
“องค์หญิง ดอกเก๊กฮวยเป็นสัญลักษณ์ของคุณธรรมอันสูงส่ง บ่าวจะคู่ควรกับคำว่าราชาดอกเก๊กฮวยได้อย่างไรเจ้าคะ?”
เวินอวี๋ได้ยินแล้วก็กล่าวอย่างจริงจัง “ดอกเก๊กฮวยนี่ไม่ใช่ดอกเก๊กฮวยนั่น แต่จากที่ข้าสังเกตดู เจ้าเหมาะกับคำว่าราชาดอกเก๊กฮวยอยู่”
หนิงเสวียนเหยี่ยนชะงัก “องค์หญิงหมายถึงดอกเก๊กฮวยแบบใดหรือ?”
เวินอวี๋กะพริบตาปริบ ๆ ไม่ตอบ
จากนั้นก็ตบก้นเขาอย่างแรง “สัมผัสดีทีเดียว ดูแลให้ดีล่ะ”
พูดจบก็เดินจากไปโดยไม่อาลัยอาวรณ์