กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 114 ราชันดอกเบญจมาศ
เวินอวี๋เท้าแขนฟังนิทานไร้สาระกับเสียงร้องครวญครางแสนไพเราะ แล้วก็เริ่มง่วงขึ้นมา
ของดีช่วยกล่อมนอนเลยนี่นา ไม่เลว ไม่เลว ให้ห้าดาวเต็ม
“องค์หญิง โบยครบสามสิบไม้แล้วเพคะ”
เวินอวี๋ลืมตาขึ้นแล้วส่งเสียงอ้อ “ตายหรือยัง?”
“ยังเจ้าค่ะ ยังมีลมหายใจเฮือกสุดท้าย”
“งั้นก็ดี ช่วยทายาก้นเขาให้ดี ๆ ด้วย ห้ามปล่อยให้พังเด็ดขาด”
เวินอวี๋พูดพลางหาว แล้วมุดกลับเข้าไปบนเตียง
เวลานี้ หนิงเสวียนเหยี่ยนนอนคว่ำอยู่บนม้านั่งยาว เหงื่อเย็นชุ่มไปทั้งตัว ท่อนล่างเปื้อนเลือด ความเจ็บปวดทำให้ชาไปหมดจนไร้ความรู้สึก