กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 53 อา...สบายขึ้นแล้ว
นางไออยู่สองครั้ง เห็นลู่เหริ่นคล้ายกำลังจะลุกขึ้น จึงเช็ดคราบเลือดตรงมุมปาก แล้วชูถุงผ้าแพรไว้เหนือกองไฟ ตวาดว่า “ถ้าท่านเดินเข้ามาอีก ข้าจะโยนมันลงไป!”
ลู่เหริ่นได้ยินดังนั้นก็หรี่ตาลงเล็กน้อย
ช่วงเวลาเพียงไม่กี่วินาทีนี้ทำให้คนด้านล่างมองจนตาลาย
“องค์หญิง!” ผู้ติดตามหลายคนรีบวิ่งเข้ามา ช่วยพยุงอลิซขึ้น
นางลุกขึ้นยืน จ้องลู่เหริ่นแล้วยิ้ม “ท่านลงมือกับข้าหนักขนาดนี้ ยังทำใจลงมือได้จริง ๆ หรือ? ในสายตาท่านไม่มีความแตกต่างระหว่างชายหญิงเลยหรืออย่างไร? ข้าไม่งามพอหรือ?”
ลู่เหริ่นสีหน้าไร้อารมณ์ “เอามา”