กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 47 ยอมสวามิภักดิ์บ้าอะไรกัน
“ข้ายังไม่ได้วาดเขาเลย เขากลับวาดข้าก่อนเสียแล้ว น่าสนใจ”
เวินอวี๋หยิบพู่กันที่ยังไม่ได้เก็บขึ้นมา แล้วเริ่มตวัดเขียนอย่างฮึกเหิม ตัวอักษรโย้เย้บนกระดาษว่า ‘วาดได้ไม่เลว คราวหน้าข้าจะวาดเจ้า วาดแบบไม่เหมือนใคร พาเจ้าไปเปิดประตูสู่โลกใบใหม่ แล้วเรามาแลกเปลี่ยนฝีมือกัน’
จากนั้นก็ให้หลิวชุนส่งไปถึงมือเยว่หลิงเฟิง
หลิวชุน:……
นางเห็นตัวอักษรบนจดหมายแล้วรู้สึกอย่างบอกไม่ถูกว่าคุณชายเยว่คงได้ซวยแน่
เวลานี้เยว่หลิงเฟิงกำลังหลับสนิท มีเพียงแสงเทียนบนโต๊ะดวงหนึ่งที่อยู่เป็นเพื่อนเขาข้ามปี