กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 45 ขุนนางใต้กระโปรง
“องค์หญิง…”
“อย่ามัวพูดจาไร้สาระ ข้าอยากจูบเจ้า ให้จูบไหม?”
ลู่เหริ่นได้ยินแล้วหัวใจก็เต้นกระหน่ำ ลูกกระเดือกขยับขึ้นลงอย่างรวดเร็ว แววตาลึกล้ำราวกับบ่อน้ำลึก
เขาจ้องตาเวินอวี๋ มุมปากขยับเล็กน้อย เอ่ยเสียงทุ้มต่ำว่า “ให้พ่ะย่ะค่ะ”
เวินอวี๋ยิ้มตาหยี ใช้นิ้วจับคางลู่เหริ่นแล้วจุ๊บลงข้างริมฝีปากเขาเบา ๆ “เด็กดี”
เมื่อลู่เหริ่นเห็นว่าเวินอวี๋แค่จูบพอเป็นพิธีแล้วก็หยุด แววตาพลันวูบไหวด้วยความผิดหวังบางอย่างที่พูดไม่ถูก
เวินอวี๋จับความรู้สึกนั้นได้โดยธรรมชาติ จึงหยอกเขาว่า “ผิดหวังหรือ? ยังไม่พอใจหรือ?”