กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 22 ไก่นักสู้ขั้นสุดยอด!
ลู่เหริ่นจ้องเวินอวี๋เขม็ง “กระหม่อมมาขอขมาด้วยการแบกกิ่งไม้คราวนี้ เพราะกระหม่อมล่วงเกินองค์หญิง”
เวินอวี๋ได้ยินแล้วถึงกับชะงักไปจริง ๆ นางยกมุมปาก “รู้สึกผิดขึ้นมาแล้วหรือ?”
“แต่การแบกกิ่งไม้ขอขมาไม่ใช่ต้องเปลือยท่อนบนหรอกหรือ? แล้วเหตุใดท่านยังแต่งตัวเรียบร้อย ห่อเสียมิดชิดเช่นนี้?”
ลู่เหริ่น: …
เวินอวี๋ยิ้ม “ทำตามสัญญาหรือ?”
ลู่เหริ่นพยักหน้า
เวินอวี๋เห็นเช่นนั้นก็พอใจอย่างยิ่ง นางลุกขึ้นยืน ยื่นมือดึงกิ่งเหมยออกจากด้านหลังของลู่เหริ่น หิมะที่เกาะอยู่ตรงปลายกิ่งละลายหมดแล้ว
นางใช้กิ่งเหมยที่เปียกชื้นเชยคางลู่เหริ่นขึ้น “ถอดสิ”