กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 19 บุญกุศลยิ่งใหญ่เพียงใด!
เมื่อเห็นคนกลุ่มใหญ่ห้อมล้อมนายหญิงผู้เฒ่าเดินไปทางศาลต้าหลี่ เวินอวี๋ก็หัวเราะออกมา
เวลานั้นเอง เสียงของลู่เหริ่นก็ดังขึ้นข้างหู ฟังคล้ายกำลังเอาผิดนาง “องค์หญิง กระหม่อมไม่ได้บอกให้ท่านกลับไปที่รถม้าหรือพ่ะย่ะค่ะ? เมื่อครู่กระหม่อมไม่เห็นท่านอยู่บนรถม้า สาวรับใช้ของท่านก็ยังบอกว่าท่านไม่ได้กลับไป กระหม่อม...”
เขาพูดได้เพียงครึ่งเดียว คล้ายเพิ่งนึกอะไรขึ้นได้จึงชะงักไป เพียงเม้มปาก สีหน้าเคร่งขรึม แล้วไม่พูดอะไรต่อ
เวินอวี๋หันไปมองอย่างสนอกสนใจ ลู่เหริ่นกำลังกอดดาบ ยืนเงียบเชียบอยู่ข้างหลังนาง สีหน้าร้อนรนยังไม่จางหายไปเสียทีเดียว