กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 15 ออกนอกบ้าน ฐานะเรากำหนดเอง
“องค์หญิงทรงเล่นสนุกพอหรือยัง?”
ตอนนั้นเอง เสียงเย็นชาของหลินอวี้จือก็ดังมาจากไม่ไกล
เวินอวี๋หันไปตามเสียง เห็นหลินอวี้จือกับลู่เหริ่นยืนอยู่ข้างรถม้า มองมาทางนาง
นางเดินเข้าไปอย่างไม่รีบร้อน ขึ้นรถม้า ถอดหมวกคลุมหน้า แล้วกอดกระถางอุ่นมือไว้
คราวนี้จึงเอ่ยปาก “พูดอะไรของเจ้า ข้าทำเรื่องจริงจังอยู่ชัด ๆ”
จากนั้นมองลู่เหริ่น ยิ้มถามว่า “เจ้าเป็นคนลงมือใช่ไหม?”
ลู่เหริ่นกอดดาบ นั่งลงทางขวามือของเวินอวี๋ แล้วพยักหน้า
เวินอวี๋สนใจมาก “ข้าเรียนวรยุทธ์ได้ไหม? ข้าเป็นหมอนรองกระดูกเอวปลิ้นระดับสิบ แถมปวดเส้นประสาทไซอาติกด้วย”
ลู่เหริ่น:...