กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 595 วัดของข้ากับพวกเจ้าเป็นศัตรูที่อยู่ร่วมฟ้าไม่ได้!
“ลิขิตสวรรค์!”
เสียงอันเกรี้ยวกราดของเสินซานดังก้องออกจากปาก
ภายใต้พลังบำเพ็ญอันน่าสะพรึงกลัว แม้เป็นเพียงถ้อยคำธรรมดา ก็ยังทำให้ทะเลสาบใหญ่ในสมรภูมิสายธารสวรรค์เกิดคลื่นมหึมาถล่มฟ้า ซัดกระหน่ำไม่หยุด
สีหน้าของลิขิตสวรรค์ไม่แปรเปลี่ยนแม้แต่น้อย เขาไม่สนใจความเกรี้ยวกราดของเสินซาน แล้วเอ่ยเสียงเรียบว่า “หอเทียนจียึดมั่นในกฎระเบียบ ไม่มีทางเปิดทางให้ผู้ใดเป็นกรณีพิเศษ”
“เจ้า...”
ดวงตาพยัคฆ์ทั้งคู่ของเสินซานแดงก่ำขึ้นทันที แต่ตอนนี้เขาไม่มีเวลามาต่อกรกับลิขิตสวรรค์
เขาหันไปจ้องสะพานโลกปุถุชนเขม็ง