บทที่ 412 วัดฝานอินยังน่ารังเกียจเช่นเดิมไม่เปลี่ยน

บทที่ 412 วัดฝานอินยังน่ารังเกียจเช่นเดิมไม่เปลี่ยน

ณ หยางสิงเทียน หลินเซวียนโบกมือ จิตตกค้างของสวีหว่านหรงที่ถูกผนึกไว้ก็ปรากฏขึ้นเบื้องหน้า

“ดูเหมือนเจ้าจะร้อนใจมากนะ!”

หลินเซวียนมองสวีหว่านหรงด้วยรอยยิ้มคล้ายไม่ยิ้ม

ว่ากันตามตรง สวีหว่านหรงยังคงงามสะดุดตา ไม่เป็นรองสวีเยียนเลย

แม้จะเป็นเพียงเศษจิตค้างคา แต่หลินเซวียนไม่เคยดูแคลนนาง วิธีการที่นางสำแดงออกมาได้ในตอนนี้ก็น่าสะพรึงกลัวยิ่ง

กล่าวได้เพียงว่า จุดสูงสุดแห่งมหาจักรพรรดิก็คือจุดสูงสุดแห่งมหาจักรพรรดิ แม้เหลือเพียงร่องรอยนี้ ก็ยังเป็นยอดฝีมืออย่างแท้จริง

ได้ยินคำพูดของหลินเซวียน สวีหว่านหรงก็เงียบงันไปชั่วขณะ ในดวงตาคล้ายมีแววระลึกถึงอดีตวูบผ่าน