บทที่ 394 มิติแปรปรวน อานุภาพขอบเขตโอสถ

บทที่ 394 มิติแปรปรวน อานุภาพขอบเขตโอสถ

ความแข็งแกร่งของหลินเซวียนทำให้โอวหยางฮว่าและวิหคเค้าอัสนีคุกทมิฬสิ้นหวัง

หนึ่งคืออสูรมาร อีกหนึ่งคือบุตรศักดิ์สิทธิ์แห่งแดนมารที่พลังเพิ่มขึ้นจนเหนือขีดจำกัด

ตัวตนเช่นนี้ หากอยู่ภายนอกย่อมเป็นฝันร้ายในสายตาของขุมกำลังใหญ่ทั้งหลาย

ทว่าบัดนี้พวกเขากลับหวาดกลัวเสียแล้ว

ทั้งหมดเป็นเพราะการแสดงฝีมือของหลินเซวียน

เพียงชี้นิ้วก็แช่แข็ง ตัดหุบเขาออกเป็นสองส่วน ราวกับแบ่งเป็นโลกสองใบ

การโจมตีถาโถมอย่างหนาแน่น เขาเพียงเหลือบตาก็สกัดไว้ได้

จากนั้นฟันดาบเพียงครั้งเดียว ผู้คนนับ 100 ก็มอดมลายกลายเป็นเถ้าถ่าน

นี่ยังจะเรียกว่าขอบเขตเหนือสามัญได้อย่างไร ต่อให้บอกว่าเขาอยู่ขอบเขตโอสถก็ไม่เกินจริง