กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 333 หนึ่งห้วงคิดบรรลุพุทธะ หนึ่งปีเข้าสู่มารมรรค
ยามนี้ภายใต้ฝ่ามือทั้งสามของวิชาหวนตายคืนชีพ แสงสีทองรอบกายอู๋ซวีมลายหายไปนานแล้ว เขาคุกเข่าครึ่งหนึ่งอยู่บนลาวา
จีวรสีขาวบริสุทธิ์บนร่างขาดวิ่นอย่างหนัก สภาพดูน่าเวทนายิ่ง
พลังชีวิตของเขาถูกลดทอนไปกว่าครึ่ง แต่เห็นได้ชัดว่ายังแข็งแกร่งกว่าลู่สวินมาก
ทว่าในชั่วขณะที่แก่นผลึกจิตวิญญาณพุ่งเข้ากลางหว่างคิ้ว ดวงตาอู๋ซวีก็พลันระเบิดแสงสีดำอันน่าสะพรึงกลัว ปราณมารเริ่มทะลักจากรอบกาย
พลังมหาศาลปะทุออกมาอย่างฉับพลัน
“กร๊อบ!”
เขตแดนแรงโน้มถ่วงของหลินเซวียนกลับถูกพลังอันน่าสะพรึงกลัวนี้ฉีกขาด
“หลินเซวียน เจ้าเป็นคนบีบให้ข้าทำเช่นนี้เอง เจ้าเป็นคนบีบข้า!”
“วันนี้ ต่อให้อาตมาผู้น้อยเข้าสู่มารมรรค ก็จะสังหารเจ้าให้ได้”