กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 332 ลู่สวินตาย
“สู้กันสนุกมากสินะ?”
“ต่อจากนี้ ถึงตาข้าบ้างแล้ว!”
เสียงเรียบเฉยของหลินเซวียนดังขึ้น ดุจเสียงฟ้าร้องระเบิดข้างหูทั้งสอง
สีหน้าลู่สวินย่ำแย่
เดิมทีเขาคิดว่าเมื่อร่วมมือกับอู๋ซวี อีกทั้งมีดอกบัวชั้นศาสตราเทพคอยก่อกวน หลินเซวียนย่อมตายแน่ไร้ข้อกังขา
ใครจะคิดว่าหลินเซวียนเติบโตมาถึงขั้นนี้แล้ว
แม้พวกเขาร่วมมือกัน ก็ยังทำลายพลังพรสวรรค์ของหลินเซวียนไม่ได้
ท้ายที่สุดอู๋ซวียังต้องสูญเสียดอกบัวไปอีก
จู่ ๆ เขาก็พบว่าคำพูดที่เพิ่งพูดไปเมื่อครู่ ดูเหมือนจะพูดเร็วเกินไปเสียหน่อย