กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 298 ข้าจะส่งเจ้าไปสู่สุขคติก่อน
“เป็นไปได้อย่างไร?”
ดวงตาสีทองอ่อนของอู๋ว่างเบิกกว้างขึ้นฉับพลัน
เมื่อครู่เขายังคิดว่าหลินเซวียนจะได้มรดกสืบทอดนั้นเป็นเพียงความฝันลม ๆ แล้ง ๆ แต่พริบตาต่อมา เขากลับตะลึงงันเพราะหลินเซวียน
เพราะยามนี้หลินเซวียนกำลังก้าวตรงไปยังใจกลางเสาสีเขียวมรกต
ทุกย่างก้าวดูผ่อนคลายและสง่างามอย่างยิ่ง ราวกับว่าแรงกดข่มมหาศาลกับพลังกลืนกินพลังชีวิตอันน่าสะพรึงกลัวภายในเสาแสงนี้ ไม่ส่งผลต่อเขาแม้แต่น้อย
แน่นอนว่า ความจริงก็แทบจะเป็นเช่นนั้น
แรงกดข่มมหาศาลภายในเสาแสงส่งผลต่อหลินเซวียนจริง
ทว่าลมปราณแท้อันเปี่ยมล้นที่โคจรอยู่ในร่าง กลับมอบพลังมหาศาลให้เขาต้านทานแรงกดข่ม