กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 296 มีฝีมืออยู่บ้าง ถึงมีสิทธิ์รับดาบข้าอีกครั้ง
ณ เขตมรดกสืบทอด เบื้องหน้าเสาแสงสีเขียวมรกตที่พุ่งสูงเสียดฟ้า ฝุ่นควันค่อย ๆ จางลง
ทว่าทั่วทั้งบริเวณกลับเงียบงันไร้สรรพเสียง
ทุกคนเบิกตาจ้องมองเบื้องหน้า จิตใจสับสนวุ่นวาย
พวกเขาพูดอะไรไม่ออกสักคำ
เรื่องทั้งหมดเมื่อครู่นี้ ฟังดูเหมือนยืดยาว แต่แท้จริงแล้วเกิดขึ้นในชั่วพริบตาเท่านั้น
พลังไร้รูปร่างสายนั้นแข็งแกร่งถึงขีดสุด
ศิษย์สำนักศักดิ์สิทธิ์เทียนฮวงจำนวนมาก เมื่ออยู่ต่อหน้าพลังนั้นก็ไม่ต่างจากไก่ดินหมากระเบื้อง ถูกซัดกระเด็นไปจนหมด
ในหมู่พวกเขายังมีสิบกว่าคนที่สิ้นชีพทันทีที่สัมผัสพลังสายนั้น
นี่คือพลังอันยิ่งใหญ่เพียงใดกัน?