บทที่ 295 วางใจเถิด เป็นแค่ไก่ดินหมากระเบื้อง!

บทที่ 295 วางใจเถิด เป็นแค่ไก่ดินหมากระเบื้อง!

“ไม่เป็นไรหรือ?”

หลินเซวียนกวาดตามองรอบด้าน ก่อนจะถอนสายตากลับมาแล้วมองสวีเยียนอย่างห่วงใย

“ข้าไม่เป็นไร ท่านสามี เพียงแต่พลังถูกอู๋ว่างผนึกไว้ชั่วคราว”

สวีเยียนยิ้มหวาน หลังหลินเซวียนปรากฏตัว ความตึงเครียดในใจก็คลายลงแล้ว

“ศิษย์สืบทอดแท้จริงหลิน!”

ตอนนี้สวีจิ้งก็เอ่ยขึ้นเช่นกัน เขาประสานมือคารวะ ท่าทีดีกว่ายามอยู่ในหุบเหวสวรรค์ไร้สิ้นสุดไม่รู้กี่เท่า

หลินเซวียนพยักหน้าให้เขาเบา ๆ จากนั้นพลังในกายก็พลุ่งพล่าน พุ่งเข้าสู่ร่างสวีเยียนโดยตรง

เพียงชั่วพริบตา พลังประหลาดที่พันธนาการพลังบำเพ็ญของสวีเยียนไว้ก็ถูกพลังอันรุนแรงกระแทกทำลาย