บทที่ 220 พานหยวน เหตุใดเจ้าจึงแข็งแกร่งถึงเพียงนี้

บทที่ 220 พานหยวน: เหตุใดเจ้าจึงแข็งแกร่งถึงเพียงนี้?

“สังหาร!”

ภายในระยะสิบลี้รอบเวทีประลองยุทธ์ เสียงตะโกนสังหารดังกึกก้องสะเทือนฟ้า

เหล่าศิษย์จากแดนมารเร้นโลหิตกำลังหลบหนีอย่างบ้าคลั่ง ส่วนยอดฝีมือจากขุมอำนาจในอาณาเขตนครเสินเซียวก็กำลังไล่สังหาร

เหนือท้องฟ้า ในดวงตาของผู้เฒ่าโลหิตมารเปลวเพลิงโหมกระหน่ำ

การจู่โจมกะทันหันครั้งนี้ พวกมันงัดกลยุทธ์ที่แดนมารซุกซ่อนไว้หลายปีออกมาใช้ ทำให้ศิษย์จากแดนมารที่แฝงตัวอยู่ทั่วอาณาเขตนครเสินเซียวแทบทั้งหมดเปิดเผยตัว

ทั้งหมดก็เพื่อสังหารหลินเซวียนเพียงคนเดียว และถือโอกาสก่อกวนสถานการณ์ในดินแดนใต้

แต่ตอนนี้เห็นได้ชัดว่าพวกมันล้มเหลว เมื่อกลับไปยังแดนมารคราวนี้ เขาคงต้องรับโทษทัณฑ์ที่เกินจินตนาการ

“หลินเซวียน ไว้ให้เจ้ามีชีวิตต่ออีกสักพัก”