บทที่ 172 เหินเวหาขอบเขตปุถุชน ไร้ผู้ใดเทียบในอดีต

บทที่ 172 เหินเวหาขอบเขตปุถุชน ไร้ผู้ใดเทียบในอดีต

“ฮึ…”

“ต่อให้เจ้าพุ่งขึ้นมากี่ครั้งก็ไร้ประโยชน์ ในเมื่อเหินเวหาไม่ได้ เจ้าก็ต้องตาย!”

เมื่อเห็นหลินเซวียนแปรเปลี่ยนเป็นแสงวาบอัสนีพุ่งเข้าหาตนอีกครั้ง แววดูแคลนก็วาบผ่านนัยน์ตาของลี่ชิงหลวน

ปีกสีม่วงด้านหลังนางกระพือเบา ๆ ร่างพลันทะยานสูงขึ้น นางมั่นใจว่าความสูงระดับนี้เป็นขีดจำกัดที่หลินเซวียนจะพุ่งขึ้นมาได้แล้ว

“พันพิฆาต—ผ่ามิติ!”

แสงเขียวไหลเวียนอยู่บนกระบี่ศึกสีม่วง พลังธาตุลมอันดุดันและเค้ากระบวนท่ากระบี่ระดับกลางซึ่งคมกริบถึงขีดสุดหนุนเสริม ลี่ชิงหลวนฟาดกระบี่เข้าใส่หลินเซวียนอย่างบ้าคลั่ง