บทที่ 145 สังหารในพริบตา สังหารในพริบตา

บทที่ 145 สังหารในพริบตา สังหารในพริบตา

“หลบไป! ต้องหลบให้ได้!”

ในใจซูจวินเหลือเพียงความคิดนี้

วินาทีถัดมา พลังปราณโลหิตในร่างเขาพลันระเบิดออกมาราวกับไม่ต้องจ่ายสิ่งใด ร่างชะงักลงฉับพลันก่อนถอยกรูดอย่างรวดเร็ว

ในที่สุดคมแสงดาบสีขาวเพลิงก็ห่างจากเขาออกไปเรื่อย ๆ ทำให้ใจเขาผ่อนคลายลง

แต่ยังไม่ทันได้ถอนหายใจจนสุด คมแสงดาบสีขาวเพลิงก็เร่งความเร็วขึ้นฉับพลัน ความเร็วเพิ่มขึ้นกว่าเดิมถึงสองเท่า

“เจ้า…”

“ข้า…”

ซูจวินตกใจจนหน้าถอดสี อ้าปากจะยอมแพ้ ทั้งยังยกกระบี่ขึ้นขวางไว้เบื้องหน้าแล้ว

ทว่า ดาบศึกของหลินเซวียนรวดเร็วเกินไป กระบี่ของเขายังไม่ทันยกขึ้นขวางหน้าอก ดาบศึกก็พุ่งมาถึงแล้ว