บทที่ 97 สังหารเว่ยฉงในพริบตา

บทที่ 97 สังหารเว่ยฉงในพริบตา

“นั่นคือ…”

“ช่วงกลางขั้นหลอมกระดูก!”

“เป็นไปได้อย่างไร? เขาทะลวงสู่ช่วงกลางขั้นหลอมกระดูกได้อย่างไร? ทั้งที่เมื่อครู่ยังอยู่จุดสูงสุดแห่งการหลอมโลหิตอยู่เลย…”

ลมหายใจของหลินเซวียนทำให้ทุกคนตื่นตะลึง ผู้คนทั่วทั้งลานพลันส่งเสียงฮือฮา

เมื่อครู่พวกเขาเห็นกับตาชัดเจน พลังบริสุทธิ์ที่พร่างพราวเหล่านั้นไหลเข้าสู่ร่างหลินเซวียนอย่างเชื่องช้าดุจเต่า

แม้แต่ตอนนี้ก็ยังเป็นเช่นนั้น

การทะลวงขั้นอย่างฉับพลันทำให้พวกเขางุนงงจนจับต้นชนปลายไม่ถูก

“เจ้า…เป็นไปได้อย่างไร?”

เว่ยฉงอยู่กลางอากาศ พลังทั้งหมดของเขารวมตัวกันแล้ว แม้กระทั่งพลังสายเลือดก็ถูกปลุกขึ้น กลิ่นอายป่าเถื่อนสายหนึ่งแผ่ข่มจิตใจผู้คน