กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 95 หลินเซวียน: จักรพรรดิฉางชิง เจ้าหกเอ๊ย
“มรรคาของข้าคือวิถีสวรรค์ วิชาของข้าคือหมื่นวิถี?”
จักรพรรดิฉางชิงพึมพำตามคำพูดของหลินเซวียน แววเยาะเย้ยวูบผ่านดวงตาในทันใด
“เจ้าหนู เจ้ารู้หรือไม่ว่ากำลังพูดอะไร?”
“เจ้าดูแคลนมรรคาของจักรพรรดิผู้นี้หรือ? เจ้ายังคิดจะบุกเบิกมรรคาของตนเอง รู้หรือไม่ว่ายากเพียงใด?”
“มิใช่ว่าผู้น้อยดูแคลนมรรคาของผู้อาวุโส!” หลินเซวียนส่ายหน้าเบา ๆ แล้วถามกลับ “แต่นั่นคือมรรคาของผู้อาวุโส แม้แต่ผู้อาวุโสยังเดินไปจนสุดทางไม่ได้ แล้วผู้น้อยจะเดินไปจนสุดทางได้หรือ?”
“พรสวรรค์ของเจ้าแข็งแกร่งที่สุดเท่าที่จักรพรรดิผู้นี้เคยพบมา!”
จักรพรรดิฉางชิงเอ่ยอย่างเฉยชา