บทที่ 75 ถึงแดนเร้นลับแล้ว เซียวเฉินเป็นสุนัขเลียแข้งเลียขาหรือ

บทที่ 75 ถึงแดนเร้นลับแล้ว เซียวเฉินเป็นสุนัขเลียแข้งเลียขาหรือ?

“ครืน!”

แสงเทพสีเขียวหยุดนิ่งกลางท้องฟ้า จากเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วสู่หยุดนิ่งสนิทในพริบตา แรงเฉื่อยมหาศาลทำให้มิติสะเทือนเป็นระลอกคล้ายผิวน้ำ

หลินเซวียนเงยหน้ามองท้องฟ้า ดวงตาเผยความตื่นตะลึงอย่างลึกล้ำ

ที่แท้แสงสีเขียวนั้นคือเรือยักษ์สำริด ลำเรือยาว 100 เมตร กว้างเกือบ 80 เมตร

หลินเซวียนแทบจินตนาการไม่ออกว่าแสงสีเขียวที่พุ่งผ่านไปเมื่อครู่จะกลายเป็นวัตถุขนาดมหึมาเช่นนี้ได้

“เรือเหินทะลุเมฆระดับศาสตราเทพชั้นสูง อีกเดี๋ยวพวกเราจะนั่งมันไปยังเทือกเขาเทียนต้าง”

เสียงของเลี่ยนฉิงเทียนดังขึ้นข้างหูหลินเซวียน

“ระดับศาสตราเทพชั้นสูง!”

รูม่านตาของหลินเซวียนหดตัวลงทันที