บทที่ 74 ผมม่วงเนตรม่วง เลี่ยนฉิงเทียน

บทที่ 74 ผมม่วงเนตรม่วง เลี่ยนฉิงเทียน

“เดี๋ยวลงเขาไปฟันคนที่อยู่จุดสูงสุดขั้นหลอมกระดูกสักสองสามคน คนหนึ่ง ๆ คงให้เวลาบำเพ็ญอย่างน้อย 30 ปีได้กระมัง?”

“หากกระแสดาบยกระดับขึ้นไปถึงระดับกลางแล้ว ถึงตอนนั้นจะเกิดภาพเช่นไรกัน?”

ในจังหวะที่หลิ่วหรูเยียนกำลังตื่นตะลึง หลินเซวียนกลับวางแผนฟันคนอยู่ในใจเรียบร้อยแล้ว

“เจ้าทะลวงขอบเขตได้อย่างไรกันแน่?”

สมกับเป็นผู้แข็งแกร่งขอบเขตอายุวัฒนะ จิตใจของหลิ่วหรูเยียนหนักแน่น นางได้สติกลับมาอย่างรวดเร็ว จ้องหลินเซวียนพลางเอ่ยถามเสียงขรึม

ความคิดของหลินเซวียนถูกขัดจังหวะ เมื่อได้ยินเช่นนั้น เขาก็โค้งคำนับเล็กน้อย “ท่านอาจารย์ ข้าสัมผัสได้ตั้งนานแล้วว่าใกล้จะทะลวงขอบเขต จึงเดินปราณตามวิชาหลอมโลหิตเสินเซียว แล้วก็ทะลวงได้ขอรับ”