กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 58 พี่ใหญ่ของข้า ย่อมเหยียบพวกเจ้าไว้ใต้ฝ่าเท้า
“สวรรค์!”
เหล่าศิษย์สายนอกแห่งเสินเซียวอดอุทานออกมาไม่ได้
นั่นคือซูติ่งเชียวนะ หลินเซวียนกลับต่อสู้กับเขาได้อย่างสูสี
แล้วความแตกต่างราวฟ้ากับเหวระหว่างขอบเขตหลอมกระดูกกับขอบเขตหลอมโลหิตที่พูดกันไว้เล่า? หายไปไหนแล้ว?
“เค้าพลังดาบ เจ้าเข้าใจเค้าพลังดาบแล้วจริง ๆ…”
ซูติ่งเอ่ยขึ้นด้วยความตื่นตะลึง หัวใจขมขื่นไปหมด
เขาไม่อยากเชื่อเลยว่า สิ่งนั้นคือเค้าพลังดาบ ต่อให้เป็นเหล่าอัจฉริยะในสำนักชั้นใน หรือผู้ดำรงอยู่ขั้นเหนือสามัญในขอบเขตใหญ่ขั้นที่สอง ก็ยังมีไม่กี่คนที่เข้าใจมัน แล้วเหตุใดมันถึงปรากฏบนตัวศิษย์รับใช้คนหนึ่งได้?
“หึ ๆ…”