บทที่ 57 สังหารหักหาญ! ไม่หวั่นเกรง

บทที่ 57 สังหารหักหาญ! ไม่หวั่นเกรง

“ขั้นหลอมโลหิตระดับกลาง!”

ทั้งเก้าคนของซูติ่งหรี่รูม่านตาลง

“เขาบำเพ็ญอย่างไรกันแน่?”

“เพิ่งเข้าสำนักได้ครึ่งเดือน ก็อยู่ขั้นหลอมโลหิตระดับกลางแล้วหรือ?”

“หากไม่สังหารคนผู้นี้ ย่อมเป็นภัยใหญ่หลวง!”

ซูติ่งกับศิษย์ทั้งแปดที่อยู่จุดสูงสุดแห่งการหลอมโลหิตต่างรู้สึกหนักอึ้งขึ้นมาหลายส่วน

หากวันนี้ไม่ได้เผชิญหน้ากันก็คงดี แต่เมื่อได้เผชิญหน้ากันแล้ว พวกเขากับหลินเซวียนก็ต้องไม่ตายไม่เลิกรา

พรสวรรค์น่าสะพรึงกลัวเช่นนี้ หากไม่สังหารเสียตอนนี้ คนที่จะถูกสังหารในภายหน้าก็ต้องเป็นพวกเขาอย่างแน่นอน ไม่มีทางเป็นอื่น

“ตูม!”