กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 28 เจ้าก็ตายได้แล้ว
“สู้!”
ร่างมหึมาของหมีแยกปฐพีมอบแรงกดดันมหาศาลแก่หลินเซวียน
ทว่ามันมิได้ทำให้หลินเซวียนหวาดกลัว กลับยิ่งปลุกเลือดในกายให้เดือดพล่าน
เขาก้าวเท้าคราหนึ่ง ร่างดุจมังกรแหวกว่ายในความมืด ทิ้งเงาตกค้างไว้สายหนึ่ง ก่อนพุ่งสังหารใส่หมีแยกปฐพี
หมีแยกปฐพีชะงักไปเล็กน้อย ประกายโกรธวาบผ่านดวงตากลมโตของมัน
มันคิดอย่างไรก็คิดไม่ถึงว่า มนุษย์ที่ดูอ่อนแอถึงเพียงนี้ตรงหน้า เหตุใดจึงกล้าบุกเข้าจู่โจมก่อน
ทว่าในชั่วขณะที่มันเหม่อลอย หลินเซวียนก็มาถึงเบื้องหน้ามันแล้ว
“โฮก!”
เสียงคำรามดุจพยัคฆ์สะเทือนฟ้า หลินเซวียนชกหมัดลงไปอย่างดุดัน ระหว่างทางเขาเปิดใช้โทสะโลหิตแล้ว หมัดนี้จึงเปี่ยมด้วยพละกำลัง