กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 13 หนิวฟ่าง เจ้าเองก็สมควรตายแล้ว
“โทสะโลหิตขั้นชั้นเหลืองระดับกลาง 200 แต้มคุณูปการ”
ผู้อาวุโสหอวรยุทธ์หักแต้มคุณูปการของหลินเซวียนอย่างคล่องแคล่ว คลายผนึก แล้วส่งแผ่นหยกให้เขา
“จงจำไว้ วิชานี้ฝึกได้เพียงด้วยตนเอง ห้ามถ่ายทอดให้ผู้อื่น”
“ขอรับ ผู้อาวุโส!”
หลินเซวียนรับคำแล้วหมุนตัวจากไป
ขณะนั้นผู้อาวุโสหอวรยุทธ์หรี่ตาลงเล็กน้อย ก่อนเอ่ยเตือน “ท้ายที่สุดแล้ว วิชายุทธ์ก็เป็นเพียงวิธีเสริมพลังต่อสู้ วิชาหนึ่งที่เชี่ยวชาญอย่างถ่องแท้ยังดีกว่าหลายวิชาที่ฝึกเพียงผิวเผิน อย่าทะเยอทะยานเกินตัว”
ฝีเท้าของหลินเซวียนชะงักเล็กน้อย เขารู้สึกดีกับผู้อาวุโสหอวรยุทธ์ จึงหันกลับไปค้อมกายเล็กน้อย
“ขอบคุณผู้อาวุโสเซี่ยที่ชี้แนะ ศิษย์จะจดจำไว้”