033

บทที่ 33 ตัวประกอบในนิยายบำเพ็ญเซียน (32)

“ศิษย์น้อง เวลาพูดกับผู้น้อย เหตุใดจึงไม่ระวังปากบ้าง”

“ศิษย์พี่เจ้าสำนัก ท่านก็ลองดูสิว่าสองคนนี้เป็นผู้ใด ข่าวก็เป็นพวกนางที่ส่งกลับมา ยังมีเรื่องใดที่พวกนางจะเดาไม่ออกอีกหรือ”

ลู่เจี๋ยลวี่หัวเราะกลบเกลื่อน “สมองข้าโง่เขลา เดาไม่ออกหรอก”

เฟิงไป๋หลี่มองฟ้ามองดิน “ข้ายิ่งโง่กว่า สมองไม่เคยรู้จักเลี้ยวเลย”

ไม่มีผู้ใดให้ความร่วมมือ เสิ่นเชียนก็ไม่ได้โมโห เพียงยิ้มด่าไปคำหนึ่งว่า “เจ้าเด็กเจ้าเล่ห์สองคน”

“พวกเจ้าสองคนบังเอิญเคลื่อนย้ายมาถึงที่นี่พอดี อีกทั้งเหล่าผู้อาวุโสในสำนักก็อยู่กันพร้อมหน้า ไม่สู้เล่าประสบการณ์ครั้งนี้ให้ฟังเสียหน่อยเล่า”