กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย 云逸 Yun_Yi
บทที่ 32 ตัวประกอบในนิยายบำเพ็ญเซียน (31)
ลู่เจี๋ยลวี่จะมีอะไรให้ต้องคลุ้มคลั่งกัน นางก็เพียงตัดของลับของพวกมัน เฉือนลิ้นทิ้ง แล้วก็ใส่ยาพิษลงไปอีกนิดหน่อย ทรมานพวกมันอยู่พักหนึ่งก็เท่านั้น
อ้อ จริงสิ ระหว่างที่ฟังเสียงกรีดร้องของอีกฝ่าย นางยังถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนอีกประโยคว่า “สนุกหรือไม่ เล่นกันสะใจหรือเปล่า ข้ายังมีของเล่นที่ดีกว่านี้อีกนะ อยากให้ข้าเล่นกับพวกเจ้าต่ออีกสักหน่อยหรือไม่”
เฟิงไป๋หลี่ยืนมองอยู่ด้านข้าง ก่อนพึมพำออกมาไร้เสียงสองคำว่า “ก่อกรรมจริงๆ”
เพราะไม่ได้ระบุว่าเอ่ยถึงผู้ใด จึงไม่อาจรู้ได้ชั่วขณะว่านางกำลังหมายถึงฝ่ายใดกันแน่
สีหน้าของลู่เจี๋ยลวี่เปลี่ยนไปทันที “เพียะ!” เสียงตบดังใสกังวานดังขึ้น พร้อมกับน้ำเสียงเย็นเยียบของนาง