กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“เชอะ~”
“ยัยผิวเหลือง กลับไปนอนบ้านไป๊!”
ในสนามบาสเกตบอลมีเสียงโห่ฮาดังระงม เสียงเยาะเย้ยไม่ขาดสาย
แต่พวกเขาไม่ทันสังเกตว่าลูกบาสลูกนั้นยังคงถูกซ่งปิ่งบีบไว้ด้วยมือเดียว
เห็นเพียงซ่งปิ่งออกแรงที่นิ้วเล็กน้อย ลูกบาสก็แตกออกทันที
จากนั้นก็สะบัดกลับหลังโยนไปยังสนามบาสโดยไม่หันกลับไปมอง
คาร์ลยิ้มเยาะแล้วคิดจะไปรับลูก
แต่กลับพบว่าลูกบาสที่ถูกบีบแบนลอยเป็นวิถีโค้งยาวอยู่กลางอากาศ
ข้ามหัวเขาไปตรง ๆ มุ่งไปยังห่วงบาสที่อยู่ไกลที่สุด
“ไม่ ไม่ ไม่ ไม่...”