กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลุดพ้นจากการตอแยของอู๋ย่าเสวี่ย ซ่งปิ่งก็ออกจากมหาวิทยาลัยไปเลย
มองประตูมหาวิทยาลัยอันโอ่อ่าเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนหยิบมือถือออกมาขณะเดิน
“โอ้! คุณซ่งปิ่งที่รัก นี่คุณมีอะไรให้ช่วยอีกหรือครับ?”
เสียงของเฮอร์เบิร์ตดังมาจากปลายสาย
“คุณเฮอร์เบิร์ต เรื่องของผมใกล้จัดการเสร็จแล้ว คงไม่เกินสองสามวันก็ไปประเทศลี่กับคุณได้แล้ว เตรียมตัวไว้ด้วยนะ!”
ซ่งปิ่งยิ้มจางๆ
“โอ้! ยอดเยี่ยมจริงๆ ไม่ทราบว่าคุณอยากไปเรียนที่สถาบันชั้นนำแห่งไหน?
ผมเชื่อว่าสถาบันชั้นนำแห่งใดก็ตามในประเทศลี่ล้วนยินดีต้อนรับคุณอย่างยิ่ง”
น้ำเสียงของเฮอร์เบิร์ตตื่นเต้นอย่างเห็นได้ชัด
“ที่ไหนก็ได้”