กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ซ่งปิ่งหันไปมองแขนที่เปื้อนเลือด
น่าจะเป็นเลือดที่ติดมาจากตอนต่อยชายฉกรรจ์ร่างใหญ่สิบคนเมื่อครู่
ก็คนตั้งขนาดนั้น จะไม่เปื้อนเลือดได้ยังไง?
"ผม... ผมพันแผลให้นะ"
ซือหย่าคว้ามือซ่งปิ่งมาไว้อย่างรวดเร็ว ดึงผ้าพันคอสีขาวบริสุทธิ์บนลำคอออก หมายจะพันแผลให้ซ่งปิ่ง
"ผมไม่ได้บาดเจ็บ นี่เลือดพวกมัน" ซ่งปิ่งพูดเรียบๆ ได้แต่จับพวงมาลัยด้วยมือเดียว
"งั้นฉันเช็ดให้?" ซือหย่าชะงักไปบ้าง พูดอย่างเก้อเขิน
"เช็ดเลย ขอบคุณ" ซ่งปิ่งกวาดตามองมือที่เปื้อนเลือดเต็มไปหมด รับน้ำใจของอีกฝ่าย
ท่วงท่าของซือหย่าอ่อนโยนยิ่ง แถมยังมีความตื่นเต้นแฝงอยู่เล็กน้อย
ดูเหมือนจะเป็นครั้งแรกที่ทำอะไรแบบนี้